Ο Γιάννης Φιλιππίδης συνθέτει ένα ψηφιδωτό από σχέσεις – ερωτικές, φιλικές, οικογενειακές – προσπαθεί να φέρει στο προσκήνιο τους περίπλοκους και δαιδαλώδεις μηχανισμούς που χτίζουν οικειότητα, ενισχύουν την εμπιστοσύνη και διατηρούν τον σεβασμό και την ειλικρίνεια ανάμεσα στους ανθρώπους. Κι όλα αυτά, όταν όλα γύρω είναι ρευστά, ταραχώδη και αβέβαια, ενώ παράλληλα ο φόβος για το αύριο και το άγνωστο, το απρόβλεπτο και το μοιραίο, παραλύει τις κινήσεις και φωλιάζει στα σωθικά των ανθρώπων.
Με την εξαιρετικά ταλαντούχα πένα του, σμιλεύει καλά την πλοκή του βιβλίου του, επιλέγοντας και τοποθετώντας κάθε λέξη στην σωστή της θέση σαν ψηφίδες στο πολυσύνθετο ψηφιδωτό του και κάθε γεγονός την κατάλληλη στιγμή. Χειρίζεται με δεξιοτεχνία τις ανατροπές, τις συγκινήσεις και τις αντιφάσεις των ηρώων του, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνει να μπολιάζει αρμονικά την πλοκή με ιστορικά γεγονότα και να συνδυάζει το ερωτικό στοιχείο με κοινωνικά μηνύματα.
Το πλεονέκτημα του βιβλίου, εκτός από την λυρικότητα της γραφής του κειμένου και τις παραστατικές περιγραφές, είναι η ύπαρξη των ολοζώντανων χαρακτήρων του, που η σκιαγράφηση τους τους κάνει αμέσως οικείους στον αναγνώστη ενώ ταυτόχρονα τους προσδίδει σημαίνοντα ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας. Δεν πρόκειται για μονοδιάστατες προσωπικότητες, έχουν ο καθένας τους, τις δικές του ρωγμές, τα δικά τους σημάδια από πληγές, άλλοτε κλειστές και άλλες φορές ανοιχτές ακόμα, τις ταλαντώσεις τους, τις αμφιβολίες για το τι είναι σωστό και τι λάθος. Παθιάζονται και ελπίζουν με την ίδια δύναμη που φοβούνται και τα παρατούν, ψάχνοντας να βρουν μια ισορροπία για να επιβιώσουν, την δύναμη να αντέξουν στα χτυπήματα της μοίρας τους, ακόμα και όταν νιώθουν ανελέητο στο πετσί τους, στις καρδιές τους, το σφυροκόπημα της.
